5 ligjet e EMI-t sipas UNESCO-s

Të frymëzuara nga Pesë Ligjet e Shkencës Bibliotekare të S. R. Ranganathan në 1931, këto ligje shërbejnë si udhëzues për të gjithë aktorët e përfshirë në zbatimin e EMI-t.

Ligji Një
Informacioni, komunikimi, bibliotekat, media, teknologjia, Interneti si dhe format e tjera të ofruesve të informacionit janë për përdorim në angazhimin kritik qytetar dhe zhvillimin e qëndrueshëm. Ata janë të barabartë në shtat dhe asnjëra nuk është më e rëndësishme se tjetra ose nuk duhet trajtuar ndonjëherë si e tillë.

Ligji Dy
Çdo qytetar është krijues i informacionit/njohurisë dhe ka një mesazh. Ata duhet të fuqizohen që të kenë akses në informacion/njohuri të reja dhe të shprehen. EMI është për të gjithë – gratë dhe burrat në mënyrë të barabartë – dhe një lidhje e të drejtave të njeriut.

Ligji Tre
Informacioni, njohuritë dhe mesazhet nuk janë gjithmonë me vlerë neutrale, ose gjithmonë të pavarura nga paragjykimet. Çdo konceptim, përdorim dhe zbatim i EMI duhet ta bëjë këtë të vërtetë transparente dhe të kuptueshme për të gjithë qytetarët.

Ligji Katër
Çdo qytetar dëshiron të dijë dhe kuptojë informacione, njohuri dhe mesazhe të reja, si dhe të komunikojë, edhe nëse nuk është në dijeni, pranon ose shpreh që po komunikon. Sidoqoftë, të drejtat e tij/saj nuk duhet të komprometohen asnjëherë.

Ligji Pesë
Edukimi për median dhe informacionin nuk fitohet menjëherë. Është një përvojë dhe proces jetësor dhe dinamik. Është i plotë kur përfshin njohuri, aftësi dhe qëndrime, kur mbulon aksesin, vlerësimin, përdorimin, prodhimin dhe komunikimin e përmbajtjes së informacionit, medias dhe teknologjisë.